Voor jezelf zorgen

De afgelopen jaren heb ik bijna altijd de dingen gedaan ‘zoals het hoorde’. Ik doorliep de middelbare school zonder al teveel grote problemen, had mijn vervolgstudie uitgekozen, omdat dat handig was voor de uiteindelijke opleiding die ik wilde doen. Na het volgen van de sportacademie, die ik maar moest doen omdat ik nog te jong was, zou ik naar de marechaussee gaan. Helaas gooide mijn oogongeluk, binnen die 2 seconde dat het gebeurde, volledig roet in het eten. Geen volledig zicht meer en dus uitgesloten van toelating. Plan B werd opgesteld, uitgevoerd en uiteindelijk resulteerde dat in de leukste tijd ooit op de sportacademie!

Direct na het afronden van de sportacademie kon ik aan de slag als gymdocent. Missie geslaagd, zou je zeggen! Toch begon het toen al te knagen… Haalde ik wel alles uit het leven, deed ik niet veel te veel wat er verwacht werd en het allerbelangrijkste werd ik er gelukkig van? Nee! Kwam heel duidelijk als antwoord!

Maarja, zomaar al het vertrouwde achterlaten en het onbekende tegemoet gaan was veel te eng en dus bleef ik doorgaan op dezelfde manier. Tot ik een paar jaar geleden op mijn werk écht op het randje zat. Er werden voor mij beslissingen genomen terwijl ik daar niet achterstond, ik verlegde steeds meer mijn grenzen want ingaan tegen anderen en duidelijk op mijn strepen gaan staan, wetende dat dat niet gewaardeerd werd, deed ik niet. Gelukkig werd er thuis goed op mij gelet en werd er aan de handrem getrokken!

Na veel gesprekken, tranen en nadenken viel het kwartje: Als dit niet het leven is dat ik wilde leven dan moest ik er zelf wat aan doen. En dat is omschakelen: bedenken wat ik zelf wil, bedenken waar ik écht gelukkig van word, ongeacht wat anderen daar van denken of vinden. Er volgde een nieuwe studie, we besloten om voor onze wens voor een kindje te gaan en ondertussen werkte ik er hard aan om mijn uiteindelijke doel te kunnen realiseren: een nieuwe baan met een beleidsmatige functie binnen de sportstimulering.

Tijdens deze nieuwe studie maar ook zeker (en misschien wel juist) door het moederschap leerde ik volledig op mijzelf te vertrouwen. Leerde ik dat ik mijn gevoel kon en moest volgen en hoe ik dit kon verwezenlijken en wat daar voor nodig was/is (want dat autistje in mij kan natuurlijk niet zonder een vooraf uitgestippeld plan🤭). Inmiddels zijn we 2 jaar verder, is mijn studie afgerond, ben ik een super trotse moeder van een fantastisch ventje en kan ik vol trots melden dat ik per 1 februari ga starten in een nieuwe functie!🎉📚

Clue van het verhaal? Vertrouw op jezelf, volg je gevoel en dan kan alles! Doe waar je écht gelukkig van wordt en niet wat (je denkt dat) anderen van jou verwachten. Jij bent de enige die er namelijk last van heeft als dat niet matcht met wat jij wil. Ja soms is het eng, ja soms is het moeilijk en zwaar, maar doen waar je écht gelukkig van wordt en wat je energie geeft i.p.v. kost is het echt allemaal waard! Maak een plan en ga er voor! Alles is mogelijk als je er maar voor vol voor gaat en in je eigen wensen en dromen blijft geloven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *