Voor het eerst naar de opvang

Deze week was het zover: het intake gesprek op het kinderdagverblijf.Β  Met elkaar afstemmen of er speciale dingen zijn waar ze rekening mee moeten houden en even kort doornemen wat het ritme is qua voedingen en slapen.

Volgende week gaat het echte werk beginnen want dan gaat de kleine man een ochtendje wennen..

Ondanks dat ik heel erg veel zin heb om (dan) na 6 maanden weer te gaan werken, kijk ik al een paar weken op tegen dit moment. Ik weet het, er zijn al zoveel moeders mij voorgegaan, maar men.. dit is toch wel echt even een dingetje hoor!πŸ˜”.

Wij hebben een (vinden wij) enorm leuk kdv uitgezocht, waar ze veel natuurplekken en sportvelden om het kdv hebben en waar de kinderen heerlijk buiten kunnen zijn!

Het gaat de afgelopen weken erg goed met de kleine man, maar het slapen overdag blijft echt een ding! Inmiddels kan hij ongeveer 1,5u achter elkaar op blijven en daarna is het echt weer hoog tijd voor bed. 1 probleem: hij wrijft een paar keer in zijn ogen (duidelijk zijn slaapsignaal) maar is tussendoor nog net zo vrolijk als daarvoor. Als je dus meerdere dingen tegelijkertijd aan het doen bent (wat natuurlijk gebeurd op het kdv) kan je die dus zomaar missen.. daarnaast slaapt hij de ene keer maar 30 minuten en de andere keer ineens 1 uur. Maar voordat hij in slaap is….. πŸ™ˆ Nouja jullie snappen het wel, ik kan hierover dus enorm van in de zenuwen zitten…πŸ™„πŸ˜£

Thuis ben ik vaak wel een half uur bezig voordat hij in slaap is, speentje er weer in, aai over z’n bol, als het echt niet zelf lukt even wiegen.. maar op het kdv gaan ze natuurlijk niet een half uur lang alleen met onze kleine man bezig zijn. Zoals jullie misschien wel weten ga ik echt heerlijk op het enigszins controle hebben en structuur.. En laat ik dat nou nΓ©t niet hebben als hij op het kdv is. πŸ™ˆπŸ˜… Ik moet er waarschijnlijk gewoon op vertrouwen dat de medewerkers op het kdv echt wel weten wat ze doen en er zijn een hoop kinderen mee groot geworden, maar oh oh wat vind ik dit lastig. πŸ˜£πŸ˜”

Eerlijk is eerlijk, ik kijk enorm uit naar ook weer kunnen werken, weer even aan iets anders denken dan alleen maar luiers, flesjes, slaapjes of beter gezegd geen slaapjes, babytaal etc,Β  maar nu het steeds dichterbij komt wil ik heel graag weer terug in die babybubbel samen met de kleine man! Want ook al zijn sommige dagen nog steeds zwaar, wat is het ook echt heerlijk om geen afspraken te hebben, om op de wakkere momenten samen te kunnen ‘spelen’, samen te kunnen knuffelen, samen relaxt even op de bank te kunnen zitten en gewoon even van elkaar kunnen genieten! Dag in, dag uit! πŸ’•

Van te voren had ik een voorstelling gemaakt van hoe het zou zijn als moeder. Ik had mijzelf voorgenomen bepaalde dingen wel maar ook juist niet te doen. Het toch is het allemaal anders dan ik van te voren bedacht had!πŸ˜… Maar over 1 ding blijf ik mij verbazen: hoeveel liefde je kan voelen voor zo’n klein mannetje, die je ‘pas’ 5 maanden kent. πŸ’•πŸ˜ Dat gevoel gaat overal doorheen en maakt dat je alle moeilijke momenten allemaal aangaat maar dus ook dat ik enorm op kijk tegen de volgende stap: het weer (tijdelijk) moeten loslaten van ons mooie mannetje! Of in ieder geval het moeten delen van ons mooie mannetje met wildvreemden in de hoop dat ze net zo goed voor hem zullen zorgen als wij dat doen.

Natuurlijk zal het straks allemaal makkelijker worden en zal hij met veel plezier met de andere kindjes gaan spelen, maar voor nu ben ik even een enorme emo-moeder, die de tijd het liefste even stil wil zetten!πŸ€­πŸ˜”

Xx

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *