Update 8 maanden

Inmiddels zijn we de 8 maanden-grens gepasseerd wat betekent dat de kleine man nu op een ontwikkeling zit van iets meer dan 6 maanden. Het leek mij daarom weer eens de hoogste tijd voor een nieuwe update. Lezen jullie mee?

Slapen:

Zo fijn en redelijk soepel als de afgelopen twee weken gingen zo moeizaam gaat het nu .. We dachten de knop gevonden te hebben, maar die werkt inmiddels niet meer😅..
De afgelopen weken lukte het steeds sneller en makkelijker om hem te laten slapen. Door zijn armen even licht te “fixeren” kon hij ontspannen en lukte het al regelmatig om binnen een kwartiertje in slaap te vallen.
We hadden het volgende ‘schema’:
– 06:15u wakker
– 08:00/08:30 tot 09:30u : Ochtendslaapje van ongeveer 60 min.
– 11:30 tot 13:30u : Middagslaapje van 1,5 soms 2u
– 16:30 – 17:15u: Late middagslaapje van ongeveer 45 minuten.
Natuurlijk schoof dit soms wel eens wat op of was het soms wat korter of langer, maar in grote lijnen was dit zijn slaapschema.
Hartstikke prima voor een baby van 6 maanden!

Maar ineens lijkt het weer om te slaan: Het slapen overdag is weer lastig en dan vooral het in slaap vallen. Teveel onrust in z’n lijf, niets willen missen en overal bij willen zijn. Zodra hij ligt gaat hij enorm liggen kletsen en maaien z’n armen en benen alle kanten op. ‘Even’ laten kletsen werkt niet want hij houdt dat gerust een uur vol😣 met als gevolg: helemaal over zijn slaap heen, waardoor het helemaal niet meer lukt… Hem helpen door zijn armen lichtjes vast te houden lijkt nu weer een eeuwigheid te duren en heeft ook geen garantie meer dat het in slaap vallen lukt…🙈
Wat nu ineens deze ommekeer heeft veroorzaakt? Geen idee!
We hanteren altijd hetzelfde naar-bed-gaan-ritueel, letten goed op zijn (slaap)signalen en reageren daar ook consequent op en zorgen ervoor dat hij niet overprikkeld raakt gedurende de dag.. Mijn trucendoos is even leeg, dus mochten jullie nog goede tips of ervaringen hebben voor en met baby’s van 6 maanden die lastig in slaap vallen, ik hoor ze erg graag!

Motoriek

Oh wat kan ik nu genieten van de ontwikkelingen die Noud doormaakt! Inmiddels is hij fanatiek aan het oefenen met het omrollen van rug naar buik, echt een feest om naar te kijken! Hij ligt bijna om alleen zit zijn arm nog in de weg, maar ook half schuin liggend vermaakt hij zich prima! Hij kan er behoorlijk gefrustreerd van raken, maar zodra je hem op zijn buik helpt, rolt hij binnen 10 sec weer terug naar z’n rug. Ach het kan nu niet lang meer duren.
Een andere hele grote ontwikkeling is het gericht kunnen grijpen naar alles wat hij tegenkomt. Was het eerst nog een grote maaibeweging, nu grijpt hij bewust, trekt het naar zich toe en bekijkt het vervolgens aandachtig! Zo leuk! We hebben er even op moeten wachten, maar dit is wel echt genieten zeg.

Voeding

Sinds een paar weken zijn we gestopt met de late avondfles en dat betekent dat hij nog maar 4 flessen krijgt. Het voedingsschema is eigenlijk nog het enige schema wat écht vaststaat en waar we de rest van het schema omheen plannen. Doordat hij nu zijn late avondfles mist vullen we dit overdag op met een fruithap en een groentehap/maaltijdhap.

Het afbouwen hebben wij als volgt gedaan:
Binnen een tijdsbestek van 2 weken hebben wij de late avondfles steeds een kwartiertje vervroegt van 23:00u naar uiteindelijk 21:30u. Toen dat allemaal goed ging en hij niet extra wakker werd in de nacht, hebben we de fles uiteindelijk helemaal weggelaten en daarvoor in de plaats zijn avondhapje gegeven, gevolgd door de ‘normale’ avondfles.

Het voedingsschema ziet er nu als volgt uit*:
06:15u = Ochtendfles (200ml)
09:00 – 10:00u = Fruithapje
11:00u = Fles (200 ml)
15:00u = Fles (200ml)
17:30u = Groentehapje / maaltijdhapje
18:30u = Avondfles (200ml)
* Doordat de slaapjes nog wel eens verschillen schuiven we een fles/voeding soms een half uurtje eerder of later.

Sinds hij elke dag zijn fruithapje en groentehapje krijgt kan er echt geen eten meer onopgemerkt voorbij gaan. Zijn mond gaat automatisch open en hij vindt nieuwe dingen proeven geweldig! Voor het fruithapje maken we alles zelf, maar voor de groentehap/maaltijdhapje gebruiken we nu nog de potjes. Het scheelt enorm veel tijd en zodra hij straks alles kan mee eten, gaat de maaltijd die wij eten voor hem gewoon in de blender. Maar voor nu kiezen we even voor gemak.

Kledingmaat

Wellicht is dit voor veel moeders juist niet zo’n leuk onderdeel, maar voor een prematuurtje is het elke keer weer een feest als je ‘door mag’ naar de volgende maat! We hebben sinds deze week maat 74 uit de kast getrokken en oh wat vind ik het leuk om weer nieuwe kleding aan te kunnen trekken! Ik ben benieuwd hoelang het deze keer duurt, want hij lijkt nu een groeispurt in de lengte te hebben ingezet. Het zal er om hangen of ik voor maat 86 nog winterkleding of al voorjaarskleding kan kopen, dus ik moet mijzelf nog even bedwingen om te shoppen.

Het moederschap

Inmiddels heb ik zelf mijn draai gevonden in het moederschap en dat maakt het allemaal een stuk minder onzeker. Natuurlijk heb ik ook nog steeds onzekere momenten, maar ik denk dat dat nooit helemaal weg zal gaan. Soms vind ik het moederschap dubbel! Ik kan enorm genieten van alle blije momenten, die er gelukkig nu vollop zijn. Maar soms ben ik het ook even helemaal zat! En ja, daar ben ik heel eerlijk over!

Dit doet overigens niets af aan hoeveel ik houd van Noud, dat ik hem en het hele avontuur eromheen, nooit meer zou willen missen.

Het zat zijn van het niet hebben van een ogenschijnlijke makkelijke baby, die je overal mee naar toe neemt omdat die toch wel overal slaapt. Of die je weg legt in bed en binnen 10 minuten zelf in slaap valt. Die s’nachts al helemaal doorslaapt, zonder dat je er elke nacht minimaal 1 of 2 keer uit moet vanwege een speentje, een aai over z’n bol of een dekentje die niet meer goed ligt.
Het soms zat zijn van het niet meer hebben/ het missen van de onbevangenheid die we de afgelopen jaren hadden. Het super spontane leven dat we konden leiden, het ‘we-doen-vandaag-waar-we-zin-in-hebben’- leven.

Aan de andere kant geeft het moederschap mij zo ontzettend veel. Het moment dat je de kleine man uit bed haalt en hij van plezier ligt te draaien in zijn bed, met een grote glimlach je ligt op te wachten tot hij mee mag. Het plezier dat hij heeft zodra je samen met hem speelt. Het heerlijke moment dat hij helemaal tegen je aan kruipt als we het naar-bed-ritueel doen en aandachtig luistert als we hem voorlezen. Het enorme houden van gevoel die vanaf moment 1 aanstond, die er voor zorgt dat je dus wél volhoudt ondanks dat het soms enorm pittig is en je het echt uit je tenen moet halen. Dat je voor de zoveelste keer ’s nachts je bed uit moet en je daarmee weer een gebroken nacht hebt. Dat ik zo enorm trots ben als ik manlief met Noud zie, want men…. die twee samen…. Genieten met een hoofdletter G.

Voor nu plannen we om Noud zijn slaap- en voedingsschema heen. Is dit erg? Nee! Kost het soms een hoop energie, Ja! Maar voor nu voelt het voor ons goed en het juiste om zoveel in zijn ritme te investeren en hopen we dat we daar op de langere termijn een ontspannen, tevreden, happy mannetje voor terug krijgen.
Ik ben er van overtuigd dat het ‘spontane’ steeds meer terug zal komen naar mate Noud ouder wordt, dat hij zich zelf ook wat beter kan vermaken, hij langer op kan blijven dan de 2 uur die hij nu redt. Maar ook dat hij straks nog beter tegen veranderingen en ‘anders-dan-anders’ kan. Dat als straks het slapen beter gaat we weer ’s avonds even weg kunnen of bij iemand op visite kunnen. Dat we gezellig een dagje op stap kunnen zonder constant te moeten denken, redt hij het wel qua wakker blijven? Slaapt hij wel goed op een andere plek (waarvan het antwoord eigenlijk altijd nee is), heeft dit tot gevolg dat we de rest van de dag én morgen met een onrustig mannetje zitten (vaak wel)?
Het komt goed, geen 1 kind blijft tot zijn 2e nog 3 of soms 4 slaapjes per dag nodig hebben en straks kunnen we heerlijk ochtendjes en/of middagjes inplannen met nog maar 1 slaapje tussendoor.

Ik geniet op dit moment enorm, want het is al zooooveeeeeel makkelijker en rustiger dan helemaal in het begin, maar ik begin ook stiekem uit te kijken naar weer de volgende fase. Waarin we heerlijk kunnen gaan ravotten met hem, waarin we op pad kunnen en hem daar ook écht een plezier mee doen. Die tijd komt, tot die tijd wachten we rustig af tot het zover is…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *