Hoe trots kan je zijn…

Via Instagram kreeg ik een herinnering van een foto van een jaar geleden. Een klein hummeltje in mijn armen, op zoek naar een fijne houding voor je om het je zo fijn mogelijk te maken. Je had toen heel veel behoefte aan geborgenheid, kon moeilijk alleen zijn en eigenlijk hielp alleen dragen tegen het huilen. Wat een verschil met hoe het nu gaat en wow wat maak jij mij trots! Wat 1 foto van toen weer teweeg kan brengen…. Een golf van trots, liefde en blijdschap schoot ineens door mij heen. Hoog tijd om weer eens een blog te schrijven over dat bijzondere, niet te beschrijven gevoel die je er gratis bij krijgt zodra je moeder wordt. Door jou ben ik nu moeder, een fulltime job die soms een hoop energie kost, soms weinig slaap betekent maar ook zoveel liefde, blijdschap en geluk geeft, een job die ik voor geen goud meer zou willen missen!

Een jaar geleden…. De eerste heftige, maar ook overzichtelijke weken in het ziekenhuis lagen inmiddels achter ons en we waren eindelijk met zijn drietjes thuis. We hebben uren in de stoel, op de bank, lopend door het huis doorgebracht, zoekend naar een manier hoe we het je zo makkelijk en fijn mogelijk konden maken. Je had al zoveel meegemaakt in die paar weken, we waren allemaal toe aan rust. Het heeft een paar maanden geduurd voordat we in die rust kwamen en je met sprongen ontwikkelde.

Het is fantastisch om te zien hoe jij je nu ontwikkelt, hoe je je eigen willetje krijgt, hoe je lichamelijk steeds meer kan en écht interactie hebt met ons en de mensen om ons heen. Het begint al op het moment dat we je uit bed halen en je breed begint te lachen, je armen uitstrekt en je een dikke (onhandige) knuffel geeft. Hoe je sinds een paar weken zelfstandig kan zitten en er daarmee een wereld voor je open is gegaan. Je kan nu zelf kiezen waar je mee wil spelen en het ook zelf kan pakken. En dat zodra het te ver ligt heel duidelijk kan maken dat je dat wil hebben en of wij dat even willen aangeven ;). Dat zodra we samen spelen je bewust je speelgoed aangeeft en het vervolgens weer terug wil en dat 10.000x kan herhalen…

Het lijken zulke simpele dingen, maar oh wat maakt het mij trots! We komen van zover, hebben in het begin beide vaak met tranen gezeten omdat we het even niet meer wisten, maar deze fase maakt alles dubbel en dwars waard. Het moederschap zit vol met cliché-voorbeelden, maar ze kloppen allemaal. Het is bijzonder om zo’n groot gevoel van houden-van te voelen, vanaf het moment dat je er was. Een knop is aangegaan en die gaat nooit meer uit hoe lastig en vermoeiend het soms ook nog is. Het zorgen voor jou staat op stip op nummer 1, alle andere (onbelangrijke) dingen zijn gewoon echt minder belangrijk. Natuurlijk zijn wij er als personen ook nog en is het soms heerlijk om even geen ‘papa en mama’ te zijn, maar zodra je er niet bent mis ik je weer en kan ik niet wachten om je weer te kunnen knuffelen.

Soms betrap ik mijzelf erop dat zodra ik je vergelijk met andere kinderen ik het gevoel heb te moeten verantwoorden waarom je iets nog niet doet.. Want het gaat allemaal niet zo snel, je kruipt nog niet, je loopt nog niet en je hebt veel structuur en regelmaat nodig. Maar als ik dan weer bedenk hoe vrolijk, heerlijk mannetje je bent, hoe je bij iedereen een glimlach op z’n gezicht krijgt, hoe vaak je aan het charmeuren bent met je mooie blauwe ogen dan is het eigenlijk ook allemaal super onbelangrijk. Je zit lekker in je vel, je bent je aan het ontwikkelen en je geniet en dat is enige wat écht belangrijk is. De rest komt straks vanzelf! Ontwikkel maar lekker op jouw tijd, ook jij komt er wel!

Je kan nu zo heerlijk zelf spelen!

Tot die tijd genieten wij nog even extra van ‘de rust’ van het niet kruipen en achter je aan moeten rennen en fantaseren we nog even hoe leuk het straks is als je met je nieuwsgierige koppie aan de tafelrand staat. In de tussentijd genieten we dubbel en dwars van je vrolijkheid en dragen we je rond en rijden we in de wagen net zolang tot het nodig is. 1 ding is zeker, de liefde die we voor jou voelen, de trots die alleen maar groter wordt, jij laat ons overlopen van liefde. We houden van jou, van hier tot de maan en weer terug!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *