Het komt goed!

De afgelopen weken heb ik veel nagedacht over hoe en wat met mijn blog. Ik merk dat ik er niet altijd aan toe kom om meerdere keren per week iets te posten en soms denk ik ook: tja, eigenlijk is er niet echt iets noemenswaardig gebeurd, dus waarom zou ik jullie daar mee vermoeien🙈

Toch blijft het bloggen mij trekken, alleen moet ik nog mijn draai en manier vinden waarop ik het wil vormgeven. Zeker nu we met de kleine man onze draai hebben gevonden en de dagen veelal op elkaar lijken. Hoe houd ik het interessant voor jullie maar ook dichtbij mijzelf.  Zeker omdat er al zo ontzettend veel andere (al grote) mamabloggers zijn, vind ik het extra belangrijk om authentiek te zijn en dichtbij jezelf te blijven, maar ik vraag mijzelf vaak af: wie boeit het hoe het bij ons eraan toe gaat, als je al zoveel andere bloggers kan volgen…

Dat is iets wat ik van mij af moet zetten en gewoon moet doen wat ik leuk vind. Los van de aantallen, reacties, volgers en likes. Met die insteek heb ik tenslotte ook mijn blog opgezet, een plek waar ik de dagelijkse rompslomp van mij af kan zetten, mijn zorgen, twijfels maar ook de mooie momenten kan delen. Laten zien aan andere mommy’s (to be) dat het echt niet alleen maar rozengeur en happiness is, in tegenstelling tot alle foto’s die je op instagram e.d. ziet. Dat al die struggles er allemaal bij horen, dat iedereen die heeft en dat dat helemaal oké is!

De afgelopen maanden waren hier spannend, vol zorgen, met veel twijfelmomenten, met stress, met de grootste zoektocht (die ik ooit heb gedaan) naar wie ik ben als moeder, hoe wij zijn als papa en mama, hoe wij daar beide verschillend mee omgaan en de zoektocht naar de behoeften van de kleine man.

Wat heb ik mij rot gevoeld over het feit dat dat genieten niet lukte, dat ik zo enorm zoekende was (en soms nog steeds ben), dat het ontbreken van enig ritme (want ja, daar ga ik nog steeds het lekkerst op😅) wat voor mij houvast betekende, het genieten behoorlijk in de weg stond. Dat iedereen zei: nu is hij eindelijk thuis, nu kan het genieten gaan beginnen, maar dat dat ‘genieten’ voor ons als keihard werken voelde. Dat de buitenwereld na een maand of 3 weer verwachtte dat je ‘gewoon’ weer alles doet, terwijl ik daar nog helemaal niet aan toe was. Dat ik blij was als het gelukt was om de kleine man een paar keer te kunnen laten slapen en dat ik de dag door was gekomen zonder ‘meltdown/huilbuien-momenten’ van of de kleine man of van mijzelf’. Dat ik meerdere keren te horen kreeg: ‘je bent wel erg gestresst de laatste tijd’, en dat ik ook liever had dat ik dat niet was, maar dat juist door het gevoel te moeten voldoen aan al die verwachtingen ik niet goed kon ontspannen.

Zoals het nu allemaal bij elkaar staat lijkt het misschien alsof de afgelopen maanden een hel waren, zonder mooie momenten. Natuurlijk zaten er ook mooie, fijne momenten tussen. Die hebben we ook extra geprobeerd te koesteren, wetende dat er ook nog een hoop moeilijke momenten zouden komen. Mede door die mooie, fijne momenten kan je jezelf oppeppen tijdens momenten dat de kleine man niet meer wist wat hij met zichzelf aan moest. Door die mooie en fijne momenten kom je door die moeilijke momenten heen! Maar makkelijk was het allemaal niet. Er kwam een hoop op ons af als kersverse ouders, maar we hebben het toch maar mooi allemaal doorstaan!💪😊 En daar ben ik super trots op!

Gelukkig heb ik nu ook heel sterk het gevoel dat de zon weer is gaan schijnen! Dat ik niet alleen maar ‘ja’ zeg op de uitspraak:  ‘Geniet ervan, voor je het weet zijn ze groot’, maar dat we nu ook écht aan het genieten zijn! En ik kan je vertellen, dat is zo’n verademing! 💕 Het gaat qua gezondheid heel goed met Noud, hij is vrolijk wanneer hij wakker is, hij ontwikkelt zich als een malle nu (zo leuk om te zien😍), we herkennen nu echt al zoveel makkelijker wat hij aangeeft en ik heb nu zelf ook meer rust gevonden in het feit dat het soms gewoon allemaal anders loopt en ik daar soms totaal geen invloed op heb. En dat laatste maakt misschien nog wel het grootste verschil! ☺ Natuurlijk zitten er nog steeds momenten tussen dat wij denken, wat wil je? Of dat de ‘standaard’ trucjes ineens niet meer werken, maar door alle mooie, fijne en leuke momenten, door het vertrouwen dat we nu in onszelf hebben, voelen die ‘lastige momenten’ als iets wat we een stuk makkelijker kunnen doen dan een paar maanden geleden. Meer het gevoel ‘ het hoort erbij’ in plaats van ‘Ohjee, wat is er, wat doen we niet goed’.

Ze zeggen: je hebt de tijd nodig om te wennen aan je nieuwe rol, aan je nieuwe leven. Eerst vond ik dat nogal overdreven, maar nu snap ik echt wat ze bedoelen! Je wordt van het een op het andere moment papa en mama maar je vertrouwd voelen met die nieuwe titel kost gewoon echt tijd! Lieve mama’s (en papa’s) geef jezelf die tijd, want het vertrouwde gevoel komt echt! Soms is dat er meteen, soms duurt het wat langer, maar het komt! Vertrouw op jezelf! 😘

Wij gaan vanaf nu extra hard genieten van onze kleine kanjer en ik probeer nu mij op voorhand minder druk te maken, het loopt vaak toch anders dan ik dacht en vaak heb ik er totaal geen invloed op. Het scheelt mij een hoop stress en daarmee ook voor Noud en het maakt het genieten een stuk fijner en makkelijker!

De komende tijd zal ik jullie meenemen in ons leven. Hoe gaat het bijvoorbeeld als ik weer ga werken? Hoe gaat het met de kleine man nu hij zulke grote stappen maakt? Waar lopen we tegen aan qua nieuwe dingen in de komende fases? Zomaar wat onderwerpen die hier op mijn blog terug zullen komen.

Mis je dingen of ben je benieuwd naar iets specifieks? Laat het mij weten dan zal ik daar antwoord op proberen te geven op mijn blog of op mijn Instagram-account!

Fijn weekend!😘

Xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *