Welk advies zou ik mijzelf 7 maanden geleden hebben gegeven?

Inmiddels zijn we 7 maanden verder en kunnen we nu echt zeggen dat we onze draai met de kleine man hebben gevonden. Het slapen blijft bij hem een dingetje en als je net denkt dat je een schema hebt gooit hij het weer om. Maar inmiddels heb ik begrepen en zelf ondervonden dat dat er toch een beetje bij hoort.

Afgelopen week kreeg ik de vraag: ‘Als je nu terugkijkt, welk advies zou je dan jezelf geven over het moederschap en alles wat daarbij komt kijken?’ 

Ik vond deze vraag zo leuk dat ik hem nu nogmaals op mijn blog beantwoord. Lezen jullie mee?

Heb vertrouwen:

Toen Noud geboren werd begon het grootste avontuur ooit! Vanwege zijn prematuriteit had hij speciale behoeftes en extra zorg nodig. Omdat hij met 32 weken al geboren werd misten wij voor ons gevoel onze mentale voorbereiding op hoe het echt zou zijn als hij er was. We hadden tenslotte nog 2 maanden…… We waren nog in de ‘eindelijk-genieten-van-de-zwangerschapsfase’,  hadden überhaupt nog niet alle spullen huis en hadden slechts in grote lijnen over de bevalling nagedacht. We werden met zijn vroege komst direct in het diepe gegooid. Ineens wordt er van je verwacht dat je weet wat je doet en dat de ‘mama/papa-knop’ op de volle 100% aan staat.

We hebben in het begin heel vaak geroepen, ‘Hoe weten we nou dat wat we doen, goed is?’ En toch groei je daar vanzelf in. Nee, in het begin weet je nog niet alles en doe misschien ook echt maar wat. Maar heb vertrouwen in jezelf én in je kleintje dat jullie het samen echt gaan vinden. Je moedergevoel gaat vanzelf aan en die heeft het eigenlijk altijd goed! Vertrouw op jezelf dat dit gevoel komt en durf er op te vertrouwen ook als anderen een andere mening hebben.

Volg je eigen gevoel:

Na een tijdje weet je écht wat jezelf en je kleintje fijn vindt en wat vooral niet. Je bent namelijk 24/7 bij elkaar en binnen een paar weken (bizar hoe snel dat gaat) zie je écht binnen een paar seconde wat er is. Er zullen heel veel meningen, adviezen en commentaren op je af komen, maar doe vooral waar je jezelf goed bij voelt. Heeft je kleintje veel behoefte aan geborgenheid en voelt het voor jou goed om hem/haar veel te dragen, doe dat dan! Slaapt jouw kleintje alleen in zijn/haar eigen bed en voelt het voor jou niet goed om het ergens anders te laten slapen, doe het dan niet. Voelt het nog niet goed om met de kleine op stap/visite te gaan, doe het dan niet. Kleintjes worden vanzelf groter en ouder en dan kunnen dat soort uitstapjes vanzelf, zonder dat jezelf of je kleintje daar zoveel last van heeft. Ze blijven echt niet heel lang zo klein en dan kan iedereen (ja ook jij als moeder😘) veel meer hebben van al die prikkels en verwachtingen van anderen. Volg je eigen gevoel en probeer je niet teveel aan te trekken van alle andere meningen. Het is lastig, maar het geeft je écht rust als je naar je eigen gevoel luistert en die volgt!

Probeer tussen het harde werken door ook te genieten!

‘Geniet ervan he’! Ohhh dit was voor mij by far de meest gehate opmerking die ik kreeg. Zoals je in mijn eerdere blogs heb gelezen lukte dat in het begin door meerdere redenen niet zo goed bij ons. Het is enorm frustrerend om dat constant te horen, maar het zelf nog niet zo te ervaren. Maar natuurlijk zijn er tussen alle huilbuien, onzekerheden, twijfelmomenten en slapeloze nachten ook mooie momenten! Probeer deze mooie momenten extra bewust te beleven en je zal merken dat hoe ouder de baby wordt hoe makkelijker het zal worden en hoe meer er van dat soort momenten zullen zijn. Op een gegeven moment was het echte baby-zijn er af en kwam bij ons het besef: wat jammer dat we er niet meer van hebben kunnen genieten. Het blijft zwaar, het blijft zoeken, maar probeer tijdens die lastige periode ook te genieten van de mooie, ontroerende en liefdevolle momenten!

Geef het de tijd:

Het is allemaal niet niets, vader of moeder worden. Natuurlijk kan je je al maanden op voorbereiden maar toch kan het je alsnog overvallen. Geef jezelf de tijd om aan de nieuwe situatie te wennen. Geef jezelf de tijd om aan je eigen (en die van je partner) nieuwe rol te wennen. Geef jezelf de tijd om je kindje te leren kennen. Geef jezelf de tijd om alles op een rijtje te krijgen zonder direct een schuldgevoel te krijgen als dit niet net zo snel gaat als bij de buurvrouw/je nicht/je vriendin etc. Bepaal ook zelf het tijdstip dat het bij jou goed voelt om op stap te gaan met de kleine. Natuurlijk is iedereen enthousiast, maar bepaal zelf of jij dat al aankan en of je kleintje dat al aankan. Iedereen doet alles op zijn/haar eigen tempo en dat is oké! Laat je niet afschrikken door verhalen of vragen van anderen, dit is jouw situatie, jouw gevoelens en jouw tempo!

Vraag om hulp:

Er zijn zoveel nieuwe dingen die op jullie afkomen, het is heel normaal dat je met vragen zit of denkt, hoe kan ik dit het beste doen? Of dat je handen te kort komt en wel wat hulp kan gebruiken. Het ging stiekem ook een beetje tegen mijn natuur in, om hulp vragen. Maar er gebeurde zoveel dat het heel fijn is om mensen om je heen te hebben die iets uit handen kunnen nemen. Iedereen wil je graag helpen, dus maak daar gebruik van! Biedt iemand aan om een boodschapje te doen, maak een lijstje en geef het mee. Biedt iemand aan om even met een sopje door je huis heen te gaan, neem het aan! Krijg je een aanbod om even op de kleine te passen zodat jij even je hoofd leeg kan maken door even naar de winkels te gaan, doen!

En ook hierbij geldt, doe jij waar je goed bij voelt. Een Happy mom is a happy baby and a happy baby is a happy mom!

Go with the flow:

Dit is 100% zeker degene waar ik zelf persoonlijk het meeste moeite mee had en soms nog steeds heb. Vanuit het ziekenhuis had Noud een strak schema waar hij erg goed op ging. Dat kwam top uit, want het control-freakje in mij kan moeilijk zonder ritme, structuur en weten-waar-je-aan-toe-bent.

Totdat na 2 weken thuis te zijn het ineens helemaal anders ging. Het schema qua slapen, voedingen, wakker-zijn, slapen liep ineens niet meer zoals ‘het hoorde’. Ik raakte er compleet van van de leg. Zouden wij dan iets fouts doen? Ik probeerde mij krampachtig vast te houden aan het schema en dan met name de voedingen en het slapen. Je hoort overal dat het slapen super belangrijk is, maar dat was nou precies het probleem: hij sliep niet genoeg en ipv van voeding tot voeding slapen, sliep hij slechts een uurtje maar hield het niet vol om wakker te blijven tot de volgende voedingen. Je snapt misschien wel: complete chaos in mijn hoofd.

Het heeft even geduurd, maar inmiddels heb ik dat stukje echt wat meer los kunnen laten. Met sommige dingen gaat dat makkelijker dan met andere dingen, maar het lukt steeds beter. Inmiddels heeft hij er een behoorlijk handje van om maar 30/45min. te slapen. Soms lukt het om hem na die 30 minuten weer opnieuw in slaap te krijgen, maar vaak ook niet. Lukt het, top! Lukt het niet, dan is het zo en komt hij gezellig mee naar beneden. Vaak is hij na een uurtje weer moe en gaat hij weer terug naar bed.

Hij doet het dus niet zoals overal wordt aangegeven voor zijn leeftijd, maar door het van mijn kant los te laten en te kijken wat hij aangeeft en daarop te reageren, geeft het mij veel meer rust en daarmee hem ook.

Natuurlijk is dit killing voor je eigen planning. Ook daar kon ik enorm tegen ‘vechten’. Maar dat leverde bij mij alleen maar onrust en frustratie op en daar ging Noud al helemaal niet beter van slapen. Nu ik het idee van vanalles te moeten los heb gelaten heb ik zelf veel meer rust. Natuurlijk heb ik nog steeds dingen op de planning staan die ik graag wil doen, maar als die in delen gaan is dat ook goed. En als het niet lukt, dan lukt het misschien morgen wel.

Feit is gewoon dat je kleintje in het begin heel veel zal bepalen van jouw ritme en jouw bewegingsvrijheid, zeker als je een kleintje hebt die veel behoefte heeft aan rust, regelmaat en voorspelbaarheid. Op dit moment is het niet anders en ik houd mij vast aan de gedachte dat dit echt niet voor eeuwig gaat duren! Heb je ooit  een kindje van 2 jaar gezien die maar 1 uur achter elkaar wakker is en nog zo’n 4 tot 5 slaapjes per dag nodig heeft? Ik ook niet, dus go with the flow, het komt goed! Straks is er weer genoeg ruimte om lekker veel dingen te ondernemen en krijg je vanzelf weer die me-time terug. 💕

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *