1 jaar verder…

27 april 2018… Koningsdag en toen 32 weken zwanger…
Overdag lopen we gezellig een rondje door het dorp en lijkt er niets aan de hand… Tot het ’s avonds ineens lijkt alsof ik naar de wc moet maar het niet kan ophouden.. De verloskundige komt maar weet het ook niet zeker en stuurt ons voor de zekerheid naar het ziekenhuis. “Waarschijnlijk is het niets, dus maak je maar niet gelijk al teveel zorgen”.

In het ziekenhuis wordt ik aan de CTG gelegd en al gauw blijk ik weeën activiteiten te hebben die voor mij aanvoelen als de ‘normale’ harde buiken van de afgelopen tijd. Die waren dus toch niet zo normaal……
Er wordt onderzocht of mijn vliezen al gebroken zijn, maar dat is gelukkig nog niet het geval, wel blijkt dat ik al 2cm ontsluiting heb. Shit! Dat is niet de bedoeling! “Sorry mevrouw, u gaat niet meer weg uit het ziekenhuis totdat uw zoon is geboren”. Ohh, dacht ik nog, dat wordt een hoop serietjes kijken de komende 8 weken! De gedachte dat het toch wel eens heel anders kon lopen was nog totaal niet in mij opgekomen…

Omdat de weeën doorzetten kreeg ik weeënremmers en longrijpingsmedicatie voor Noud zodat mocht hij toch komen hij een grotere kans heeft dat hij direct na de bevalling beter kan ademen.
En toen was het wachten…. Hoe dat eindigde weten we inmiddels allemaal: 31 uur later werd Noud op 29 april om 07:48u geboren!

Inmiddels zijn we dus precies een jaar verder en vieren we morgen zijn eerste verjaardag en is hij maandag daadwerkelijk 1 jaar! Ik heb toendertijd enorm uitgekeken naar dit moment! Ik kon niet wachten tot die moeilijkste, soms loodzware, maanden voorbij waren. Ik heb toen regelmatig de klok vooruit gekeken en gedacht, was hij maar wat groter dan kunnen we echt gaan genieten..
Nu achteraf vind ik het soms lastig dat ik er zo weinig van heb kunnen genieten, want het hoort toch eigenlijk wel een van mooiste periode te zijn.
Maar goed voor ons was dat het niet. Ik weet dat mij daar nu schuldig over voelen totaal geen zin heeft, dat het gewoon de situatie was en dat die tijd ook niet meer terugkomt, maar ik had het zo graag anders gehad!
Zeker nu we wél driedubbel hard genieten van onze mooie, kleine, lieve kanjer! Oh wat ben ik trots op elke (iniminie) stap die hij weer doet. Het feit dat hij nu zelf ook zo duidelijk laat merken dat hij het nu écht leuk vindt, het naar zijn zin heeft en ook zo duidelijk liefde teruggeeft. Dat zodra je hem komt halen hij zijn armen naar je uitsteekt en druk begint t bewegen in zijn bed zodat je hem snel een knuffel geeft. Dat hij je met een enorme glimlach begroet na een lange dag werken, of na een klein boodschapje die nog geen 10 minuten geduurd heeft.

En al dat genieten maken de moeilijke momenten, die er soms ook gewoon nog zijn, zoveel beter te handelen. En inmiddels weet ik dat deze moeilijke momenten er bij baby’s / kinderen ‘gewoon’ bij horen. De ene heeft dit en het andere kindje heeft dat, maar iedereen heeft struggles. Door het te accepteren ipv er tegen te verzetten is het oké geworden, niet ideaal, maar prima! Het hoort er blijkbaar bij, het gaat vanzelf weer een keertje over en tot die tijd helpt de enorme pot met mamaliefde mij door die moeilijke momenten heen. Maar dat zullen een hoop andere mama’s ongetwijfeld herkennen: Het moederschap is prachtig, ik zou het voor geen moment meer willen missen, maar het is soms ook gewoon zwaar, vermoeiend en soms even niet zo leuk. Totdat je weer een glimlach van oor tot oor krijgt, dan smelt je weer en weet je: Jij bent het allemaal waard!

Voor nu staat de geniet-modus op standje maximaal en kunnen we terugkijken op het afgelopen jaar en weten we: We made it!
Nu gaan we op naar een nieuw jaar en lijkt het nog heel erg onwerkelijk dat hij straks door de kamer kruipt, aan de tafel staat en zelfs door de kamer gaat lopen. Maar die momenten gaan dit jaar allemaal komen en wauw, wat heb ik dáár zin in! Dit wordt hopelijk een jaar vol met samen spelen, genieten, avonturen beleven en hopelijk ook lekker veel buiten spelen. Ik zeg kom maar op, wij zijn er helemaal klaar voor!


2 gedachten over “1 jaar verder…

  1. Michelle schreef:

    Gefeliciteerd met Noud! Hopelijk hebben jullie het goed gevierd. Je verhaal is zo herkenbaar. Fijn dat je dit deelt. Op naar een fantastisch 2e levensjaar voor Noud!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *